Kaza ve Kader

---------------------------------------------------1--------------------------------------------------
Bir insan kendine bu kadar eziyet eder mi , yavaşça kafasını kaşıdı ,
sebepsiz hiç bir şey olmaz , yaşama dört elle sarılmak ve ebedi suçları
kapatmak için olan gücü harcamak gerektiğini şimdi daha iyi anlıyordu.
Yaşama gücünü insan bir  yerlerden alabiliyordu . Artık kendini bir  yer-
lere atıp zamana karşı duygularını bir düzene sokmalıydı.
Bunu yapabilmek için  kendine bir iş bulmalıydı ama nasıl bulacaktı.
Babası çok zengin bir adamdı, bu yüzden oğlunun hiç bir iş yapmasını
istemiyordu . Nefes alamıyordu , bütün hayali sakin bir şekilde yaşayıp
insanlara yararlı olmaktı ama bunun yerine bütün gün gezmek , eğlenmek
ve yaşama sanki bir pislik gibi sarılıyordu . Artık kararını vermişti .
Babasından ve herkesten  kendini saklayıp gidecekti. Havaalanının bu kadar kalabalık oluğunu hiç ummamıştı  kendisine
bir arkadaşı yardım edecekti , nerede kalmıştı acaba. Tam bu esnada
gözü yaşlı , örtülü bir bayan ona çarptı . Genç bayan özür diledi bir
şekilde ona baktı . Sonrada görmeyen gözlerle çıkışa doğru ilerleyip
gitti. Yüzündeki ifade işlemişti kalbine , tam bunu düşünürken , omuzuna bir
el dokundu . "Merhaba Tekin" arkadaşı sonunda gelmişti. "Merhaba Sami"
derken de ona sarıl da "Yahu Sami seni beklemekten neredeyse ağaç olacaktım"
Sıcak bir şekilde sırıttı , "Şey biraz işim  çıktı da". Yüzü kızarmıştı
"Tekin ben seni gideceğin okula götüremiyecegim . Sana arabamı vereceğim.
Oturacağın evde yakın, birilerine sorsan gösterirler"
deyip kolundan tutup onu dışarı çıkardı. "Arabamı yeni ustadan aldım
belki frenlerde sorun olur diye yavaş gitmeni tavsiye ederim".
Tekin arkadaşının davranışlarını çok garip bulmuştu . Kıbrısı çok beğenmişti
gideceği okul bir ilkokuldu, bunun yüzünden bu köye tayin edilmişti,
karşından görünmesini beklerken yokuş aşağı arabanın
frenlerin tutmadığını fark etti , araba hız limitini aşmış kontrol edemiyordu .
Ne yapacağını bir an şaşırmış olması onun kaza yapmasına neden olmuştu.
Bir anda kendin den geçmişti son hatırladığı arabanın ters döndüğüydü .
----------------------------------------------------2-------------------------------------------------------
Genç kız uçuruma bakarken eskiyi hatırladı , annesiyle buralarda
inekleri otlatırlardı. Kendi kendine gülümsedi çocukluğunu yeniden
hatırlamak güzel bir şeydi . Aklına annesiyle babasının  ölümü
geldi . Daha iki gün önce onları toprağa vermişlerdi. Gözleri dolu
dolu olmuştu ,  hemen yerinden  kalktı eşarbını düzeltti .
Denize bakti , o derin sular yine onu rahatlatmıştı . Yorgundu sabah adaya
gelmişti ve şimdide bütün yük omuzlarındaydı . Esma yavaşça köye
yürümeye başladı. Hayatının o andan itibaren değişeceğini nereden
bilirdi . Yolun karşısındaydı ve bir araba hızla aşağı geliyordu ,
sanki araba kontrolünü kaybetmişdi , korkuyla irkildi , ya kaza yaparsa
diye düşündü , araba yolun sonuna varmadan kaymaya başladı
ve birden ters döndü  , büyük bir gürültüyle ,  araba toz duman içindeydi .

Genç kızın gözleri korkudan irileşmişti . Önce ne yapacağını bilemedi.
Ama içgüdüsel bir hareketle arabaya koşmaya başladı. Hemen
arabanın içindekilere yardım etmek için yere çömeldi.
Arabanın içinde yalnızca biri vardı . Genç adam emniyet kemeri taktığı
için koltukta tepeüstü duruyordu . Esma kapıyı açmayı denedi olmadı,
hemen diğer kapıyı denedi . Var gücüyle kapıya asıldı, kapı gürültüyle
açıldı . İçeriye girdi zavallı adam koltuğuna asılı kalmıştı.
Eğilip koltuğun altına girdi adamı omuzlarına aldı ,
dizlerinin üstüne var gücüyle adamı sırtladı, emniyet kemerini çözdü,
çözmesiyle adam omuzlarına yerleşti , yavaşça dizlerinin üstüne sürüklenmey le
başladı . Arabadan dışarı çıktı , yavaşça onu yere bıraktı . Esma nın
burnuna yanık kokusu geldi , korkuyla hemen adamı omuzlarının altından
tutup sürükleyip arabadan uzaklaştırdı ve biraz  sonra araba infilak etti .
Esma ağlamaya başladı , ya burada olmasaydı  o da annesi ve babası
gibi ölecekti . Acil servis de merakla beklemeye başladı , kendine gelmemişti
genç adam . Saatler sonra yoğun bakımda genç kız sandalyenin üstünde
hüzünle kapıya baktı . Koridorda hemşireyi gördü umutla ona baktı
"Hemşire hanım hasta nasıl". Diye sordu, hemşire ona gülerek baktı
bu kızı çok iyi tanırdı. Aynı köyde olmalarına ramen birbirlerini
pek görmezdiler Esmadan epeyi büyüktü , yaşı itibariyle annesini
çok severdi. "Hastamız çok iyi Esmacım  , merak etme . Biraz sonra
kendine gelir, dışarı da polisler seninle konuşmak istiyorlar." Esma
Aysel hemşire ile dışarı çıktı. Polislere her şeyi anlatmaya başladı . Bu sırada Tekin'de kendine gelmişti, şaşkın şaşkın etrafına bakıyordu.
İçinden acaba bana birşey oldumu diye geçirirken vücüdu nu,
hareket ettirdi. Hertarafı  sapasağlamdı , biraz vücü du ağrıyordu
o kadar. yatağın kenarındaki zile bastı. Biraz sonra Aysel hemşire
yanına geldi "iyimisiniz beyfendi".  Tekin asabi bir şekilde
"iyiyimde bana ne oldu, buraya nasıl geldim söylermisiniz
.
Aysel hemşire olan biten her şeyi ona anlattı .Tekin şaşkın bir şekilde
'' Bu genç bayan nerede
acaba  ,   onu görebilirmiyim , lütfen .'' diyerek hemşireye baktı .
Bira sonra hemşire Esma ile çıka geldi .Tekin öyle şaşırdıki ağzı hayretten açık kal
dı .'' Siz mi beni kurtardınız ?'' . Diyerek Esmaya baktı . Esma hafifçe tebessüm ederek tevazu içinde
'' Niye şaşırdınız bey efendi ?''  dedi ve devam etti '' Benim yerimde kim olsa size yardım ederdi .'' dedi
 ve Tekin ona bakarak kızmış bir şekilde atıldı '' Siz ne söylediğinizi farkında değilsiniz .
'' nefes aldı ve devam etti '' Çok tehlikeli bir şey yaptınız , ben olsam birilerine haber verirdim
ama siz beni oradan hangi güçle çıkardınız . '' onu narin bedenine bakarak devam etti .'' Hem de araba infilak edecekken .
Size çok teşekkür ederim ne söyleyeceğimi inanın bilmiyorum .''! Hemşire hanım '' verilmiş sadakanız varmış . Esma
onun yanından ayrılıp köyüne geldi  , kardeşi onu bekliyordu .Onu görünce koşmaya başladı. ablacığım , ablacığım

nerelerdesiniz seni çok özledim'' . Diyerek koşarak ablasına sarıldı. Esma kardeşine

sımsıkı sarıldı , gözleri dolu dolu olmuştu. ''Canım benim'' içinde yemin etti. Bir daha tehlike bir iş yaparken iki kere düşünecekti.

Bir hafta sonra Tekin lojmanında  istirahat ederken hayıflanıyordu.

Okulların açılmasına üç gün kalmıştı hastaneden çıkalı Esmayı

bir daha görmemişti. onu iki kere görmüştü sonra aklına onu başka yer de de görmüş olduğu aklına geldi. Evet o gözlerin o yani

Esmaydı hava alanında da ona çarpmıştı. Aklına takılmış olması tuhafına gidiyordu

şimdiye kadar kızları umursamazdı.. Hem kapalıydı, öyle insanları küçümserdi.

Tabi babası yüzünden halbuki tanıdığı kızlar onu arabadan çıkarmazdı.

Bİr den kapısının tıklatıldığını farketti, yavaşça kapıya geldi ve açtı.

Küçük bir kız çocuğu kapıda duruyordu . Gözleri ne kadar Esmaya Benziyordu

Çocuk gülerek ''Merhaba beni Esma ablam yolladı, şunları size yolladı

utangaç bir şekilde elindeki poşeti uzattı. Gitmek üzereydiki Tekin

'' Dur! Hele gel içeri gelsene, hadi utanma, hem zannedersem sen ilkokula

devam ediyorsun ha!'' Onu içeri aldı. Salonda bir iki parça eşya vardı.

Sandalyenin birisine onu oturttu diğerine de kendisi. ''Söyle bakalım Adın Ne?''

Küçük kız ona merakla baktı ''Sema'' dedi sustu. Tekin hafifçe güldü

''Ya demek senin ismin Sema. Söyler misin seni bakkala yollasam gider misin''

Küçük kız hevesle ''tabi'' dedi sustu Tekin içinden ne kadar da 

konuşkan diye düşündü.